I don't know what this day will bring. Will it be disappointing, filled with longed for things?

Ik heb het wel geprobeerd. Hardop uitgesproken. Het door mijn gedachten laten spoken. Maar ik kreeg geen respons. Het gevoel bleef uit. Ik vroeg: waarom? Niet omdat ik het nu zo graag wilde weten, maar omdat ik het wilde proberen. In plaats van onrust, boosheid of onbegrip ervaar ik rust.

Het was een mooie dag, het was zomer in de lente. Ik had mijn fiets gepakt. Even daarvoor had ze het verteld. De ziekte was teruggekomen. Een tweede keer. Veel tijd om erbij stil te staan was er niet, nog even en mijn vriendinnen stonden op het station. In de oven stond het lamsvlees te garen.

Het is zo makkelijk te delen wanneer het goed gaat. Dan rollen de woorden uit mijn mond. Dit is anders. Het zet je stil. In plaats van duizenden gedachten blijft het soms angstvallig stil.

I don't know what tomorrow holds. Still I know I can trust Your faithfulness [Brian Doerksen – Your faithfulness]

Wie is Wieteke?