Ik weet nog goed hoe ik als jongen van 17, misschien 18, elke vrijdagavond naar het dorp een paar kilometer verderop reed.  Op mijn rode Puch met hoog stuur en blauwe Easytripper helm duurde het maar kort voor ik mijn stalen ros bij het gebouw stalde en de trap opliep naar de zolder naast de kerk.

Daar op die zolder was de Youth for Christ koffiebar. Op vrijdagavond kwamen daar tientallen jonge mensen bij elkaar om met elkaar te zingen, te luisteren naar een kort woord en om – met een kopje koffie natuurlijk – te praten over wat geloven in Jezus Christus betekent. Vriendschappen en liefdes ontstonden daar, ik hield daar voor het eerst een gitaar vast.


Maar als niet gelovig opgevoede jongen had ik soms wel moeite met de momenten waarop iedereen als gepland lachte om de flauwe grapjes van de spreker of hoe iedereen in hetzelfde ritme met de liedjes meezong en meewiegde en klapte. Het was alsof iets in me weerstand bood aan dat voorspelbare gedrag.

Toen ik jaren later de Pinkerconferentie van Opwekking bezocht, was dat gevoel nog sterker aanwezig en ergens meed ik de grote tent waar de samenkomsten waren. Stel je voor: 10.000 mensen die allemaal om dezelfde grapjes lachten en nog erger: op voorspelbare momenten met hun handen in de lucht stonden. Ik rilde ervan.

Maar de jaren verstreken en ik werd ouder. En steeds vaker gingen we naar deze conferentie terwijl de bezoekersaantallen alleen maar groeiden. En langzamerhand begon ik meer en meer te genieten van al die mensen die samen de Heer prezen met lied en gezang.

Dit jaar waren we er weer. En de eerste morgen wilde ik maar al te graag naar de  samenkomst in de grote tent. En daar zong ik samen met de 10.000 mensen in die tent liederen over mijn Heer. Nou ja, voor zover dat lukte. Want steeds vaker word ik zo geraakt door wat daar gebeurt dat de tranen over mijn wangen lopen en ik niet meer kan zingen. En er zijn zelfs momenten dat ik mijn handen omhoog doe..

Het kan me niet meer schelen wat mensen ervan denken, want ik doe het niet voor hen, maar voor Hem, mijn Heer…

Henk