Op een verloren avond avond vroeg in mijn jeugd vond ik mezelf op mijn knietjes voor mijn bed. Mijn vader had al uit de kinderbijbel gelezen en met ons gezongen. Een lied bleef door zingen: Kom in mijn hart, kom in mijn hart, o kom in mijn hart Heer Jezus. Ik zong het voor het eerst naar Hem toe want ik voelde me zo diep alleen ondanks de drukte van het grote gezin waarin ik was geboren. Ik zei tegen Hem dat ik niet zonder Hem kon in mijn leven. Verder gebeurde er niets, maar vanaf dat moment groeide het besef dat Jezus in mijn leven was gekomen en ook was gebleven. Door de beste zondagsschoolmeester die ooit iemand ooit gekend heeft heb ik leren zien dat de Heer voor mijn zonden is gestorven en uit de dood is opgestaan. Ik heb deze wetenschap mezelf toegeëigend en was blij dat ik er ook bij hoorde.

Toen ik 15 jaar was ging ik om met Baptisten jeugd en op een zondag werd een van mijn vriendinnen gedoopt. De tekst die ik tijdens de dienst na haar doop mocht opzeggen, was Romeinen 10 : 9 en 10. In de week ervoor dreunde ik de tekst telkens weer op, me sappel makend of ik dat wel goed kon voor de microfoon en of het goed over zou komen, hoe de nadruk was in de zin en hoe ik dat het beste kon zeggen. Op de bewuste zondag stapte ik dapper naar voren en begon de tekst op te zeggen. Als je met je mond belijdt dat Jezus Heer is en je met je hart gelooft dat God Hem uit de doden heeft opgewekt, zul je behouden worden. Want met het hart gelooft men tot gerechtigheid en met de mond belijdt men tot behoudenis.

Op het moment dat ik het op stond te zeggen brak het licht van deze tekst dwars door mijn oud-gereformeerde opvoeding door recht mijn hart in!! Het was alsof ik mezelf deze woorden voor het eerst en alleen maar tegen mezelf hoorde zeggen.Ik dacht: Ik zeg op dit moment dat God Jezus heeft opgewekt uit de dood, dus ben ik behouden!!! Deze wetenschap had ik nog niet van de kansel horen prediken. Of mijn oren zaten gewoon dicht of het was echt niet gebeurd, dat weet ik niet. En op dat moment kwam er een enorm besef in mijn hart - dat al langere tijd aan het worstelen was met de vraag hoe ik nu echt christen zou kunnen zijn - dat ik het woord van God zou moeten brengen tot mijn eigen behoudenis en dat van vele anderen. Helemaal van mijn stuk en aangeraakt door God ging ik in de zaal zitten en heb met grote belangstelling het verloop van die doopdienst meegemaakt.

Jaren later doe ik belijdenis in de gereformeerde kerk en voor het eerst zullen degenen die belijdenis doen, gezegend worden door dominee en oudsten. De dominee legt mij de handen op en zegt hardop: Frea, dit woord heeft God voor jou: Niet jij hebt mij uitgekozen, maar ik heb jou uitgekozen en jou aangewezen, opdat je zal heengaan en vrucht dragen en jouw vrucht zal blijven, opdat de Vader je alles geve, wat jij Hem bidt in Jezus’ naam. Johannes 15:16. Weer opnieuw brak er een enorm licht door in mijn leven. De Here roept me opnieuw en doet er een grote belofte bij! Nu weet ik het zeker: God was er het eerst, het is pas later mijn actie geweest om Hem in mijn leven toe te laten en Hij heeft een plan met mij. Ik mag voor Hem gaan en Hij gaat mij zegenen.

Op dit moment vertel ik bijna dagelijks aan tieners dat Jezus voor hun zonden is gestorven en opgestaan uit de dood. Het leven met God in dit grote avontuur is vol met spanning en tegelijkertijd vol met zijn nabijheid en kracht en vrede.
Nooit ben ik meer eenzaam in de drukte. God helpt me elk moment van mijn leven zijn prachtige plan uit te werken.